کاربرد a، an و the در انگلیسی؛ قاعده‌های ساده و اشتباه‌های رایج

فارسی حرف تعریف معین ندارد و برای نامعین هم معمولاً از «یک» یا «ی» آخر کلمه استفاده می‌کند. به همین دلیل a، an و the از سخت‌ترین بخش‌های گرامر برای فارسی‌زبان‌هاست. خبر خوب این است که چند قاعده‌ی ساده بیشتر موارد را پوشش می‌دهد.

a و an: یکی از چند تا

a و an برای اسم مفرد قابل‌شمارش می‌آیند، وقتی برای اولین بار درباره‌اش صحبت می‌کنی یا منظورت یکی از چند تاست:

• I have a brother.
• She is an engineer.
• Can I borrow a pen?

a یا an؟ صدا مهم است، نه حرف

انتخاب بین a و an به صدای اول کلمه‌ی بعدی بستگی دارد، نه حرف نوشتاری‌اش:

• صدای صامت ← a: a book، a university (صدای «یو»)، a one-way ticket (صدای «وَ»)
• صدای مصوت ← an: an apple، an hour (h خوانده نمی‌شود)، an MBA (صدای «اِم»)

the: همانی که هر دو می‌دانیم

the یعنی «همان مورد مشخص»؛ چیزی که هم گوینده و هم شنونده می‌دانند منظور کدام است:

• I bought a book. The book is about history. ← دفعه‌ی دوم مشخص شده
• Close the door, please. ← همان دری که هر دو می‌بینیم
• The sun is very hot today. ← فقط یکی وجود دارد

جاهایی که هیچ حرف تعریفی نمی‌آید

• اسم جمع یا غیرقابل‌شمارش وقتی کلی صحبت می‌کنی: Dogs are loyal. / Water is important. / I love music.
• بیشتر اسم‌های خاص: Iran، Tehran، Sara، Mount Damavand
• وعده‌های غذایی، زبان‌ها و ورزش‌ها: have breakfast، speak English، play football
• بعضی عبارت‌های ثابت: go to school، go to bed، at home، by bus

مقایسه کن:

• I like cats. ← گربه‌ها به‌طور کلی
• I like the cats in this café. ← همان گربه‌های مشخص

the با اسم‌های خاص

بعضی اسم‌های خاص the می‌گیرند:

• رودها، دریاها و اقیانوس‌ها: the Karun، the Persian Gulf
• کشورهایی که اسم جمع یا States و Kingdom دارند: the United States، the UK، the Netherlands
• رشته‌کوه‌ها: the Alborz Mountains

اشتباه‌های رایج

• I am student. ✗ ← I am a student. ✓
• He is best player in the team. ✗ ← He is the best player. ✓ (صفت عالی معمولاً با the)
• I play the football. ✗ ← I play football. ✓

یک استثنای کوچک: برای ساز زدن معمولاً the می‌آید (play the piano، play the guitar)، هرچند در انگلیسی آمریکایی play piano هم شنیده می‌شود.

یک قاعده‌ی کاربردی برای شروع

اگر هنوز با حروف تعریف راحت نیستی، از همین یک قاعده شروع کن: اسم مفرد قابل‌شمارش در انگلیسی تقریباً هیچ‌وقت تنها نمی‌آید. قبلش باید a، an، the یا کلمه‌ای مثل my، this، every بیاید. همین یک قاعده بیشتر اشتباه‌ها را حذف می‌کند.

حروف تعریف بیشتر با دیدن و شنیدن زیاد جا می‌افتند تا با حفظ قاعده. وقتی متن انگلیسی می‌خوانی، به a و the قبل از اسم‌ها دقت کن. کتاب‌های داستان سطح‌بندی‌شده برای این کار عالی‌اند. این اشتباه یکی از ۱۵ اشتباه رایج فارسی‌زبان‌ها است؛ بقیه را هم ببین.