قدمِ ۱: سطحت را بسنج
سطحبندیِ استانداردِ زبان چارچوبِ اروپایی CEFR است: A1 و A2 (مبتدی)، B1 و B2 (متوسط) و C1 و C2 (پیشرفته). اگر از سطحِ پایین‌تر از سطحِ واقعی‌ات شروع کنی حوصله‌ات سر می‌رود و اگر بالاتر شروع کنی ناامید می‌شوی. یک آزمونِ تعیین سطحِ کوتاه این مشکل را حل می‌کند؛ تعیین سطحِ چیتاک رایگان است.
قدمِ ۲: هدفت را مشخص کن
«انگلیسی یاد گرفتن» هدف نیست؛ «بتوانم در سفر کارم را راه بیندازم»، «در جلسه‌ی کاری صحبت کنم» یا «فیلم را بدونِ زیرنویس بفهمم» هدف است. هدف تعیین می‌کند روی کدام مهارت بیشتر وقت بگذاری: مکالمه، شنیدار، نوشتن یا خواندن.
قدمِ ۳: یک منبعِ اصلی و یک برنامه‌ی ثابت انتخاب کن
رایج‌ترین اشتباه پریدن از این کتاب به آن اپ و از این کانال به آن ویدیوست. یک دورهی سطحبندیشده را ستونِ اصلی قرار بده — کلاسِ زنده، کلاسِ خصوصی یا دورهی ویدیویی — و منابعِ دیگر را فقط کنارش برای تمرین استفاده کن. ساعتِ ثابتِ هر روز را مثلِ یک قرارِ کاری در تقویمت بگذار.
قدمِ ۴: لغت را با مرورِ فاصله‌دار یاد بگیر
حافظه کلمه‌ای را که یک‌بار دیده فراموش می‌کند. مرورِ فاصله‌دار (spaced repetition) یعنی هر کلمه را درست قبل از فراموش‌شدن دوباره مرور کنی: یک روز بعد، سه روز بعد، یک هفته بعد و همین‌طور با فاصله‌ی بیشتر. واژه‌ها را داخلِ جمله یاد بگیر، نه به‌صورتِ فهرستِ تک‌کلمه‌ای. فلش‌کارت‌ها و دفترچه‌ی «کلماتِ من» در چیتاک برای همین ساخته شده‌اند.
قدمِ ۵: هر روز انگلیسی گوش بده
شنیدنِ مطالبی که کمی بالاتر از سطحِ فعلی‌ات است و بیشترش را می‌فهمی، موتورِ اصلیِ پیشرفت است. پادکست، کارتون، فیلم و ویدیوی آموزشیِ هم‌سطحِ خودت را انتخاب کن. تکنیکِ shadowing — تکرارِ هم‌زمانِ جمله‌ها پشتِ سرِ گوینده — هم شنیدار و هم تلفظ را تقویت می‌کند.
قدمِ ۶: از روزِ اول صحبت کن
مکالمه با خواندن و گوش‌دادن به دست نمی‌آید؛ باید صحبت کنی و بازخورد بگیری. کلاسِ زنده یا خصوصی بهترین جا برای این کار است. بینِ جلسهها با خودت انگلیسی حرف بزن، صدایت را ضبط کن و گوش بده، و از اشتباه‌کردن نترس — اشتباه بخشی از یادگیری است.